مشوق و انگیزه علماء و دانشمندان در حیطه­های مختلف دانش بشری برای پانهادن به این عرصه­ها و قبول تلاش­های مشقت­بار و طاقت­فرسا به منظور بیان ایده­ها و افکار جدید یا خلق ابداعات و ابتکارات نو که در نهایت عامل پیش برنده و نیروی محرکه تمدن و فرهنگ بشری به جلو محسوب می شود، چه بوده است؟ به عبارت دیگر، کدام توان و نیروی معنوی این بزرگان را، به بهای تحمل عسرت و تنگی در معیشت و با برخورداری از نازل­ترین امکانات، به چنین تلاش­هایی رهنمون گشته است، بدون اینکه هیچ­گاه در مورد راه ناهموار و پرفراز و نشیبـی که پیموده­اند و هزینه­های بسیار گرانی که برای هدف خود پرداخته­اند و با محرومیت­های گوناگونی که با آنها دست و پنجه نرم کرده­اند – و گاه در این راه جان باخته­اند – که شواهد تاریخی متعددی در این زمینه وجود دارد – کمترین تزلزل و تردیدی به خود راه داده باشند؛ بلکه برعکس علی­رغم این ناملایمات و مشاهده مواهب مادی و شنیدن طعنه­های گوناگون لحظه­ای از تلاش بازنایستاده و حتی بر راه انتخابی خود بالیده­اند.

بی شک دانشمندان و علماء اکسیری را در علم، تفکر، اندیشه، هنر و... یافته­اند که حاضرند برای فتح قلل رفیع آن چنین از خود بگذرند و گام نهادن به این عرصه­ها تنها ویژه نوابغ و انسان­های استثنائی نیست. بلکه همه انسان­ها می توانند، بدون آنکه از نبوغ خاصی بهره­مند باشند، در سایه پشتکار و تلاش، فداکاری، استقامت و شکیبائی در آموختن و تجربـه کردن و با برخورداری از اراده­ی مصمم و خلل ناپذیــر به اهداف بزرگ نائل شـده و نام خود را در تاریخ به ثبت رسانند. آنچـه موجب می­شود بزرگان در مسیر صحیح قدم بردارند، ناامید نشده از فعالیت دست نکشنـد، حس میهن­پرستی، حس وظیفه­شناسی ، داشتن علاقه به علم و دانش، علاقه به آموختن و یادگیری و روحیه خدمت به مردم است. در طی مسیر پرپیچ و خم و گاه بسیار دشوار و طاقت­فرسای پژوهش، ویژگیهـای نوابغ، مردان بزرگ و نویسندگان خوب می توانـد راهگشـای مناسبـی برای رهروان باشـد. اما در عین حال می توان ادعا کرد که کدام عوامل در تصمیم­گیری­های بزرگان چندان دخیل نبوده اند: کسب جاه و مقام، مال اندوزی، دستیابی به بهترین امکانات مادی در سطح جهان و اهدافی از این دست.

امیـد است قشر دانشجو، دانش پژوه و پژوهشگر، این سرمایه­های ارزشمند؛ با انتخاب راه صحیح تحقیق و پژوهش و با بهره­گیری از ویژگی­های انسانی؛ به قله بلند موفقیت رسیده، از نتیجه کار، طعم لذت نامتناهی پیروزی، خدمت به مردم و ادای دین به میهن خود و به بشریت را بچشند.

                                                                                محمد ابراهیم گوهریان